Atvinnubílstjórar, hreingerningafólk og aðrir ófaglærðir í Danmörku eru í fjórum til sex sinnum líklegri til að vera lengur fjarverandi frá vinnu vegna veikinda en forstjórar, læknar og annað langskólagengið starfsfólk. Stóran hluta fjarvistanna, eða 40%, má tengja vinnuaðstæðum en að auki má tengja hluta fjarvistinna við mismunandi lífsstíl samanburðarhópanna. Þetta eru niðurstöður dönsku rannsóknamiðstöðvar atvinnulífsins, Det Nationale Forskningscenter for Arbejdsmiljø, og birtar eru á nettímariti Danska vinnueftirlitsins.

Ljóst er að bágar vinnuaðstæður hafa meiri tengsl við veikindafjarvistir en lífsstíll. Með orðunum bágar vinnuaðstæður er átt við atriði eins og að geta lítið sem ekkert haft áhrif á starf sitt, stunda líkamlega erfiða vinnu og hafa litla möguleika til að þróa starfið eða fá frama í starfi. Þeir sem höfðu lítil áhrif á hvernig starfið var unnið og þurftu oft á dag að lyfta þungum byrðum voru líklegri til að vera lengur fjaverandi frá vinnu en aðrir sem ekki voru í sömu aðstæðum.

Þegar veikindafjarvistir kvenna voru skoðaðar og tekið hafði verið tillit til lífsstílsþátta eins og reykinga, áfengisneyslu og hversu mikil hreyfing var stunduð í frítíma voru ófaglærðar konur fimm sinnum líklegri til að vera lengur fjarverandi vegna veikinda en langskólagengnar konur. Ófaglærðir karlar voru fjórum sinnum líklegri til að vera lengur fjarverandi vegna veikinda en langskólagengnir karlar.

Forsvarsmenn rannsóknarinnar segja að ástæðurnar geti enn fremur verið fleiri en ofantaldar, t.d. að erfiðara sé fyrir fólk sem vinnur líkamlega erfiða vinnu að stunda hana ef eitthvað hrjáir skrokkinn en meðal kyrrsetufólks. Þá nefna þeir einnig þætti sem koma til álita en voru ekki skoðaðir eins og hótanir og ofbeldi, hávaða, mataræði og fleira.

Niðurstöðurnar benda til þess að með því að bæta vinnuumhverfi starfsfólks sé hægt að draga að einhverju leyti úr veikindafjarvistum.

Hildur Friðriksdóttir